การศึกษาวิจัย “การบริหารจัดการผักตบชวาในระบบลุ่มน้ำ” ครั้งนี้เป็นงานวิจัยเอกสาร (Documentary Research) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะรวบรวมองค์ความรู้ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการผักตบชวาในระบบลุ่มน้ำแล้วนำไปถ่ายทอดและขยายผลในพื้นที่ลุ่มน้ำที่ประสบปัญหาต่อไปทั้งนี้สืบเนื่องจากพื้นที่ลุ่มน้ำหนึ่งมีขอบเขตของพื้นที่แตกต่างกันไป ตามลักษณะภูมินิเวศของพื้นที่ และด้วยเหตุผลที่ระบบลุ่มน้ำจะต้องมีการจัดการทั้งพื้นที่ต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำไปพร้อม ๆ กัน การจัดการลุ่มน้ำในแต่ละพื้นที่จะเชื่อมโยงผลกระทบระหว่างกัน โดยเฉพาะผลกระทบที่เกิดต่อปริมาณ คุณภาพ และระยะเวลาการไหลของน้ำ ผักตบชวาเป็นวัชพืชน้ำที่ก่อปัญหาหนึ่งในระบบลุ่มน้ำทั้งเชิงปริมาณ คุณภาพ และระยะเวลาการไหลของน้ำ เนื่องจากเป็นพืชลอยน้ำและสามารถกระจายไปได้ตามกระแสน้ำ อีกทั้งยังเป็นพืชที่มีอายุหลายฤดู ทนได้ทั้งอากาศร้อนและเย็น ผลการศึกษาค้นพบองค์ความรู้ที่เกี่ยวกับคุณลักษณะเฉพาะของผักตบชวา สาเหตุการระบาดของผักตบชวาในประเทศไทย แนวทางการรับมือการระบาดของผักตบชวา และแนวทางการกำจัดผักตบชวา นอกจากนี้ยังได้ค้นพบแนวทางในการกำจัดผักตบชวาโดยการนำไปใช้ประโยชน์ในรูปแบบต่าง ๆ และการมีส่วนร่วมของชุมชนที่อยู่ตามบริเวณแม่น้ำ ลำคลองที่มีการแพร่กระจายของผักตบชวา ควรจะนำมาใช้เป็นกลยุทธ์หนึ่งในการบริหารจัดการที่สามารถควบคุมวัชพืชน้ำชนิดนี้ได้อย่างยั่งยืน.

ดาวน์โหลดไฟล์การบริหารจัดการผักตบชวาในระบบลุ่มน้ำ ทั้งหมดได้ที่นี่

การศึกษา “การบริหารจัดการทรัพยากรน้ำแบบผสมผสานในพื้นที่ลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา” เป็นงานวิจัยที่มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาองค์กรการขับเคลื่อน ตลอดจนกำหนดดัชนีตัวบ่งชี้ ตามองค์ประกอบสำคัญของการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำแบบผสมผสาน และรวมถึงการศึกษาแนวทางการพัฒนาสมรรถนะองค์กรด้านการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ

การประกอบกิจการประปาสัมปทาน เป็นการดําเนินการตามประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 58 ลงวันที่ 26 มกราคม 2515 การดําเนินการตามกฎหมายดังกล่าวต้องการที่จะควบคุมกํากับการประกอบกิจการสาธารณูปโภค เพื่อให้ประชาชนผู้รับบริการได้รับความปลอดภัยและผาสุก การดําเนินการเกี่ยวกับสัมปทานประกอบกิจการประปาที่ผ่านมามีความล้าช้า ส่งผลต่อผู้ประกอบการเป็นอันมาก ว่าไม่สามารถได้รับสัมปทานประกอบกิจการประปาตามที่คาดไว้ ทั้งนี้เนื่องจากกระบวนการขั้นตอนที่มีหลายจุดบริการ เอกสารหลักฐานที่ใช่ในการขอประกอบกิจการประปาสัมปทานใช่เอกสารจํานวนมาก ในตัวกฎหมายเองมีรายละเอียดในการปฏิบัติน้อยมาก จนทําให้ต้องอาศัยการพิจารณาและตีความอย่างรัดกุม ส่งผลกระทบต่อการดําเนินการเกี่ยวกับสัมปทานเป็นอย่างมาก นอกจากนี้อํานาจในการอนุมัติหรืออนุญาตเป็นดุลพินิจของรัฐมนตรี